In het hart van Owatonna, Minnesota, staat de Minnesota State Public School for Dependent and Neglected Children als een aangrijpende herinnering aan een vervlogen tijdperk. Dit historische complex, dat actief was van 1886 tot 1945, bood een toevluchtsoord voor wezen, verlaten en mishandelde kinderen, en gaf hen een veilige plek en een kans op een betere toekomst. Tegenwoordig is de locatie de thuisbasis van het Minnesota State Public School Orphanage Museum, waar bezoekers de rijke geschiedenis en blijvende erfenis van deze opmerkelijke instelling kunnen verkennen.
In de late 19e eeuw stond Minnesota voor een dringende sociale kwestie: de zorg voor afhankelijke en verwaarloosde kinderen. Voordat de Staatsschool werd opgericht, werden deze kwetsbare jongeren vaak geplaatst in county poor farms, waar ze leefden naast volwassen zwervers, kleine criminelen en geesteszieken. Gouverneur Lucius F. Hubbard en dominee Hastings H. Hart erkenden de noodzaak van een meer humane en effectieve oplossing en pleitten in 1885 voor de oprichting van de Minnesota State Public School for Dependent and Neglected Children.
De school was bedoeld als een overgangshuis, waar kinderen in een gezinssituatie zouden wonen, onderwijs zouden krijgen en uiteindelijk bij geschikte boerenfamilies zouden worden geplaatst. Het doel was om deze risicokinderen te transformeren tot productieve leden van de samenleving, vrij van de vicieuze cirkel van armoede en criminaliteit.
In tegenstelling tot traditionele weeshuizen, adopteerde de Minnesota State Public School het innovatieve cottage systeem, geïnspireerd door de Michigan State Public School in Coldwater. Deze benadering streefde naar een meer voedende omgeving door kinderen in kleinere, gezinachtige groepen onder te brengen. Elk cottage, beheerd door een fulltime matron, bood onderdak aan 20 tot 25 kinderen en bevorderde een gevoel van gemeenschap en stabiliteit.
Op zijn hoogtepunt in de jaren 1930 bood de Staatsschool onderdak aan maximaal 500 kinderen in 16 cottages. De campus was een bruisende stad binnen een stad, compleet met een kinderdagverblijf, ziekenhuis, school, gymzaal, wasserij en medewerkerswoningen. De school had zelfs een eigen energiecentrale, kas, ijshuis, begraafplaats en boerderij, waardoor het bijna zelfvoorzienend was.
Speurtochten in Owatonna
Ontdek Owatonna met de digitale speurtocht van myCityHunt! Los puzzels op, beheers teamtaken en verken Owatonna op een spannende en interactieve manier!
De zelfvoorzienendheid van de Staatsschool was een bewijs van de ijver van haar bewoners. De kinderen en het personeel werkten samen om de campus en de boerderij te onderhouden, waarbij ze een groot deel van hun eigen voedsel en benodigdheden produceerden. De boerderij, die uiteindelijk groeide tot 329 acres, was de thuisbasis van koeien, paarden, varkens en kippen. De kinderen waren actief betrokken bij het planten, oogsten en conserveren van gewassen, waaronder aardappelen, wortelen, bonen, pompoen, aardbeien, frambozen en appels.
De campus had ook verschillende ambachtswinkels, waaronder een bakkerij, schoenmakerij, wasserij, kapperszaak, naaikamers, slagerij en timmerwerkplaats. Deze faciliteiten boden waardevolle beroepsopleiding voor de kinderen, waardoor ze werden voorbereid op toekomstige werkgelegenheid en zelfredzaamheid.
Het iconische hoofdgebouw, ontworpen door architect Warren Barnes Dunnell, diende als het zenuwcentrum van de Staatsschool. Gebouwd in fasen vanaf 1886, huisvestte het gebouw de bibliotheek, kapel, kantoren, eetkamers, industriële afdelingen en woonruimtes voor kleine jongens en medewerkers. De kenmerkende architectuur en centrale ligging maakten het tot een centraal punt op de campus.
Halverwege de 20e eeuw begonnen maatschappelijke opvattingen over kinderwelzijn te verschuiven. Publieke welzijnsambtenaren gaven steeds vaker de voorkeur aan vroege pleegzorg en adoptie boven institutionalisering. Als gevolg hiervan stopten de toelatingen tot de Staatsschool in 1945, en werd de instelling officieel afgeschaft in 1947. De campus werd herbestemd als de Owatonna State School (OSS), die academische en beroepsopleiding bood aan personen met ontwikkelingsstoornissen tot de sluiting in 1970.
In 1974 kocht de stad Owatonna de voormalige Staatsschoolcampus en transformeerde deze in het West Hills Complex, dat nu onderdak biedt aan gemeentelijke administratieve kantoren en gerelateerde faciliteiten. Het Minnesota State Public School Orphanage Museum, gelegen op het terrein, bewaart de geschiedenis van de Staatsschool en de kinderen die daar woonden.
Het museum werd grotendeels opgericht dankzij de inspanningen van Harvey Ronglien, een voormalige bewoner van de Staatsschool die 11 jaar in de instelling doorbracht. Harvey en zijn vrouw Maxine wijdden zich aan het verzekeren dat de verhalen van de Staatsschoolkinderen niet vergeten zouden worden. Hun onvermoeibare pleidooi leidde tot de oprichting van het museum, dat in 1999 een non-profitorganisatie werd.
Bezoekers van het Minnesota State Public School Orphanage Museum kunnen de geschiedenis van de Staatsschool ontdekken via verschillende tentoonstellingen en ervaringen. Het hoofdgebouw van het museum bevindt zich in de centrale hal van het Owatonna City Administration Building, waar vitrines artefacten, foto's en documenten tonen die het leven van de kinderen en het personeel documenteren.
Cottage 11, een gerestaureerd jongenshuisje, biedt een kijkje in het dagelijks leven van de bewoners van de Staatsschool. Gebouwd in 1923, beschikt het huisje over originele terrazzo vloeren, badkamerarmaturen en houtwerk. Het restauratieproces was uitgebreid en omvatte het verwijderen van muren, schuren van vloeren en installeren van nieuwe verwarmings- en koelsystemen. Bezoekers kunnen het huisje verkennen en leren over de ervaringen van de jongens die daar woonden, waaronder Harvey Ronglien, die zijn verhaal documenteerde in het boek A Boy from C-11, Case #9164.
De kinderbegraafplaats, gelegen in de zuidwestelijke hoek van de campus, is een sombere herinnering aan de uitdagingen waarmee de kinderen van de Staatsschool werden geconfronteerd. In totaal zijn hier 198 kinderen begraven, waarvan de eerste 47 graven gemarkeerd zijn met grafstenen. De overige 151 graven waren aanvankelijk alleen gemarkeerd met identificatienummers geëtst op cementplaten. Door een gemeenschapsinspanning heeft elk graf nu een gemarkeerde naam, en een herdenkingspad leidt bezoekers naar de begraafplaats.
Voor degenen die de campus verder willen verkennen, biedt het museum een buiten audiotour met zes stations die historische locaties belichten zoals het gerestaureerde jongenshuisje 11, de kinderbegraafplaats, de wortelkelder, het vlaggenmastplein, de rotstuin en het monument uit 1898. De audiostations zijn actief van 1 mei tot 1 november en bieden een meeslepende ervaring voor bezoekers.
Samenvattend is de Minnesota State Public School for Dependent and Neglected Children niet alleen een historische locatie; het is een getuigenis van de veerkracht en geest van de kinderen die daar woonden. Het museum en zijn tentoonstellingen bieden een aangrijpende en educatieve ervaring, die licht werpt op een belangrijk hoofdstuk in de geschiedenis van Minnesota. Een bezoek aan deze opmerkelijke instelling is een reis door de tijd, die de blijvende erfenis van medeleven en zorg onthult die toekomstige generaties blijft inspireren en onderwijzen.
Koop nu tickets voor de speurtocht!
Met myCityHunt ontdek je duizenden steden over de hele wereld tijdens spannende speurtochten, schattenjachten en escape games!
myCityHunt vouchers zijn het perfecte cadeau voor veel gelegenheden! Verras jouw vrienden en familie met dit buitengewone evenementgeschenk. myCityHunt vouchers zijn vanaf de aankoopdatum 3 jaar geldig en kunnen binnen deze periode worden gebruikt voor een vrij te kiezen stad en tour uit het myCityHunt portfolio.